Łowienie ryb
Aspius aspius (Linnaeus, 1758)
Cechy taksonomiczne – Ciało bolenia jest wydłużone, niskie, po bokach nieco spłaszczone. Na głowie dość wysoko umieszczone są duże oczy. Otwór gębowy jest półgórny, głęboko wcięty, sięgający poza przednią krawędź oka. Szczęka dolna jest dłuższa …
Ctenopharyngodon idella (Valenciennes, 1844)
Cechy taksonomiczne – Ciało amura białego jest wydłużone, wrzecionowate, minimalnie bocznie spłaszczone. Otwór gębowy półdolny, wargi grube, zwłaszcza górna. Oko średniej wielkości, położone pośrodku boku głowy, jego dolna krawędź leży powyżej linii przecięcia otworu …
Scardinius erythrophthalmus (Linnaeus, 1758)
Cechy taksonomiczne – Wzdręga ma ciało wysokie, bocznie spłaszczone. Wysokość ciała mieści się w długości (bez płetwy ogonowej) od 2,5 do 3 razy. Profil brzucha mocno łukowato wygięty. Głowa mała, otwór gębowy półgórny. Płetwa …
Phoxinus (Phoxinus) phoxinus (Linnaeus, 1758)
Cechy taksonomiczne – Strzebla potokowa ma głowę niedużą o otworze gębowym półdolnym. Punkt na szczycie przecięcia otworu gębowego mieści się na poziomie dolnej krawędzi oka. Przestrzeń zaoczna trapezowata lub niemal owalna. Cale ciało …
Phoxinus (Rhynchocypris) percnurus (Pallas, 1811), Moroco percnurus* (Pallas, 1811) – * Gąsowska (1979) na podstawie różnic morfologicznych i osteologicznych przenosi strzeblę błotną do rodzaju Moroco Jordan et Hubbs, 1925. Rodzaj Moroco odpowiada podrodzajowi Rhynchocypris opisanemu przez Berga …
Leuciscus idus (Linnaeus, 1758)
Cechy taksonomiczne – Jaź ma ciało w miarę wydłużone. Otwór gębowy końcowy mały, przecięcie ust skośne. Głowa z boków ścieśniona. Linia boczna zupełna, lekkim łukiem wygięta ku dołowi. Spód brzucha zaokrąglony. Płetwa grzbietowa ścięta równo …
Leuciscus cephalus (Linnaeus, 1758)
Cechy taksonomiczne – Ciało klenia jest wydłużone, grube, walcowate, z dość szeroką głową i małym odstępem między oczami. Otwór gębowy jest duży i szeroki. Przecięcie ust skośne. Krawędź grzbietu i brzucha zaokrąglone. Płetwa grzbietowa ścięta …
Leuciscus leuciscus (Linnaeus, 1758)
Cechy taksonomiczne – Ciało jelca jest wydłużone i nieznacznie spłaszczone, głowa wąska, a odstęp między oczami mały. Linie grzbietu i brzucha są lekko łukowato wygięte i załamują się w przodzie ciała. Otwór gębowy mały, półdolny …
Rutilus rutilus (Linnaeus, 1758)
Cechy taksonomiczne – Płoć ma ciało lekko bocznie spłaszczone i wygrzbiecone. Często mylona jest ze wzdręgą. która jest o wiele bardziej wygrzbiecona. Głowa płoci jest krótka, otwór gębowy mały, końcowy nieznacznie uniesiony. Profil grzbietu i …
Esox lucius Linnaeus, 1758;
syn. Esox Lucius Linnaeus, 1758;
Cechy taksonomiczne – Szczupak ma kształt strzałowato wydłużony i lekko bocznie spłaszczony. Długość głowy, zaznaczona krawędzią wieczka skrzelowego, mieści się od 3,5 do 4,0 razy w długości ciała. Głowa jest …