[align=center:8c9a712ed0]Glin w środowisku
Tomasz Heese, Katarzyna Pikuła
Katedra Biologii Środowiskowej, Politechnika Koszalińska[/align:8c9a712ed0]
[align=justify:8c9a712ed0]Glin (aluminium) jest trzynastym pierwiastkiem układu okresowego. Jedną z pierwszych substancji zawierających glin był ałun gipsowo-potasowy, opisywany już w V wieku p.n.e. przez Herodota, jako środek stosowany w farbiarstwie i medycynie. W roku 1837 F. Wöhler po raz pierwszy otrzymał glin w czystej postaci, a opatentowana pod koniec XIX wieku elektrolityczna metoda pozyskiwania glinu, znacznie obniżyła koszty jego produkcji i znacząco wpłynęła na szerokie zastosowanie aluminium w gospodarce. Współcześnie glin pozyskiwany m.in. z bogatych złóż z Węgier, Grenlandii oraz Rosji i służy do produkcji drutów i kabli dla przemysłu elektrotechnicznego, w budownictwie, do otrzymywania stopów wykorzystywanych w przemyśle samochodowym, stoczniowym i lotniczym, a także jako substrat w medycynie i przemyśle spożywczym [2].
Aluminium jest trzecim pod względem występowania pierwiastkiem w skorupie ziemskiej i wagowo zajmuje w niej ok. 8 %. W przyrodzie glin nie występuje w postaci rodzimej. Źródłem tego metalu są na ogół trudno rozpuszczalne glinokrzemiany, tj. albit, andoryt, ortoklaz, muskowit czy kaolinit oraz minerały takie jak korund, boksyt, hydrargilit i kriolit. Jest to pierwiastek, który źle się roztwarza w procesach wietrzenia [2]. Może on jednak stać się rozpuszczalny, w przypadku ...
